Mostrando entradas con la etiqueta celeiro de Mariñaos. Mostrar todas las entradas
Mostrando entradas con la etiqueta celeiro de Mariñaos. Mostrar todas las entradas

lunes, 24 de septiembre de 2012

Villa Amarae

Disque, seica, comentase e contase que Vilamar se chama Vilamar por que é o primeiro lugar de terras lucenses dende onde se pode albiscar un poquechiño de cantábrico.  Non sei o que hai de certo nisto, pero sei de boa fé que o mar se ve dende algún punto de Vilamar.

Sengundo a enciclopedia galega isto de que sexa o primeiro sitio dende onde se pode ver o mar e puro conto da tradición popular. A razón deste nome é a existencia neste lugar dunha villae romana que tiña coma dona a unha patricia chamada Amara, asique o nome proven do latín Villa Amarae ( a vila de Amara). Da Villae non sei nada, pero sei que por alí hai documentado un anaco de calzada romana. 

A min, con todo o meu respeto para os cidadans desas terras, Vilamar sempre me pareceu terra de ninguén, coma se fora unha desas vilas nacidas polo continuo transito de xentes hacia lugares máis importantes, claro que o mesmo se podería dicir de Celeiro de Mariñaos, xa sabedes: o pobo dos mangantes.

Falando de mar ... Hai en celeiro un lugar que lle chaman A Mara seca ( bueno, non sei se escribe así) ou Amara seca ou A Maraseca ( supoño que o correcto será esto último). Seica, disque, contase, rumorease, que se chama así por que en temos moi remotos o mar chegaba ata alí ... E bueno volvera a chegar co desxeo, supoño. Para que bos orientedes ( se non estou eu moi perdida) este lugar atopase trazando unha liña recta dende o Santo Estebo, dirección Celeiro, de feito, por alí pasa un camiño coñecido como O camiño do rego do Santo Estevo. Se alguén sabe algo disto, pois que comente a entrada, porfavorciño.

Por certo, falando do rego de Santo Estevo ... Se non lembro mal, ó final de Celeiro ( vindo de Lourenza, dirección Ribadeo) había una lavadoiro abastecido coa auga deste rego. Estiven alí cando era pequerrecha buscando mofo para o belén e xogando a carrapuchiña vermella con miña nai. Hoxe pode que quedaramos xa sen el, por que o estaban a cubrir as silveiras. Habia de ser bonito recuperar estes espacios comunais, non credes?

sábado, 4 de junio de 2011

Celeiro I

Fai un tempo celebraron a finalización das obras da escola de Celeiro de Mariñaos. Eu non estudei ali pero recordo os luns de prescolar na casa, e a aula que recendia a plastilina e a pintura de dedos. E recordo o meu peixiño vermello e a miña pelota e a alfombra verde o verme de cores. E recordo tamén os zapatos de charol que me poñían o día da festa e o lavirinto de sempreverdes e o que nos gustaba correr de noite por detras da escola. Para nos era todo unha aventura. Miles de historias bailaban e bailan xuntas na pista da festa, tantas que daría para mil novelas ...
Non sei por que, acordeime da alongada e marela figura da escola escoitando a Alexander Rybak ... Pregunto cantos usando as letras das cancións intentarían decirlle o mesmo á súa moza "I know you years ago but i don't know ... singing hoa, i lov you moa, you are in a way young for me but i don't mein, don't say maybe, you is my lady ... " [non me digas quizáis, ti eres a miña dama ... ] ... claro que todo iso sería a ritmo de pasodobre ... A min nunca me van cantar ó oido nesa pista, poderei repetir zapatos de charol, pero dende logo esa ensoñación de tempos pasados non sera máis real para min ... unha pena, por iso agora canto: Europa skies.

lunes, 30 de mayo de 2011

San Caetano 1 - Deutschversion



Hallo!
Heute ist ein sehr warmer Tag. Die Sonne macht mir müde, es ist schwer denken, laufen oder auf dem Land liegen zu sonnen. Ich erinne mich dass als ich kleine war, in Tagen gleichen als dieser, habe ich meine blaue Fahrrad genohmmen und durch dem Wald gefahrren bin zum diese Kapelle.
Die Kapelle liegt in meinem kleine Dorf und gibt es Wald in dem Nahe, aber die Fassade ist Frei und beachtet dem Dorft seit die Hügel wo sie liegt. Nur ein Kastanienbaum an der Linkeseite gibt ihr Schatten an Morgens.
Dort, in dem Dunkelheit der Kapelle liegt San Caetano ( Heilige Caetano). Ein Heiliger aus Italien, ich nicht weiss nicht wie er hierher gekommt würde. Aber da ist, mit seinem Dunkelkleidung und seine Armen zum Himmel ergehoben (vaya,"con los brazos levantados hacía el cielo").
In August gibt es immer da eine gute und familier Fiern, wo die Familien ein Picnick machen und bleiben dan von Morgen bis Abend, unter dem Sonne oder die Regen, und quatschen mit dem Nachbaren, und trinken in Gesselschaft und schlafent unter die gebrochene Sachatten des Wald.
Am Morgen die Ganze Dorf gehe in Messe, dann gibt es eine Prozession mit dem Heiliger Caetano, manchmal gibt es Dudelsackspiele und Tradizioneletanzen aus Galicien, manchmal nicht. Dann gibt es ein Totillas betweberb: wir suchen die leckeres und origineles Tortilla in dem Dorf. einige Jahre vor hat eine tortilla mit Brennesel gewonnen, interesant oder nicht?
Die Kapelle ist eine einfache Rechtesall mit ein barroquische Altar der 17 Jahrhundert. Weiß und Gold mit einem sehr exquisit Holzarbeit (Wer mir gut kennt, weisst dass ich liebe die Holzarbeits, obwohl ich kann nicht mit Holz arbeiten).
Nahe der Kapelle gibt es ein "Castro" ( ich kenne nicht genau die Worte auf Deutsch, tut mir Leid) Es ist ein Keltische dorf mit Kreisformo und wenigster ein Mauer. Leide gabt es keine archäologische Ausgrabung hier ( noch nicht), aber ich meine dass warscheinlich die Siedlung zerstört ist, wegen die zahlreiche Eukaliptus die hier wechsen. ( Ekaliptus sind Scheisse! Sie gehoren Australien zu, nicht Galicien!)

hier in Göttingen habe ich die Sonne und das Fahrrad, aber wo ist meine Kapelle?!

DEMNÄCHST INS BLOG: San Caetano 2 - Deutschversion und San Caetano 1 - Galego/castelán versión.