martes, 9 de febrero de 2010

Manifesto polo suerrealismo: Andre Breton

Por aqui tendela versión decente, con negriñas, paragráfos e esas cousas ...

Primeiro manifesto polo surrealismo. Andre Bretón(non traduzo a galego para que non quede chapuceiro posto que o texto orixinal é francés)Quero que o leades, e logo que pensedes en obras surrealistas ( Dali mesmo vale, aínda que moitos Historiadores da Arte o consideren sobrevalorado, eu que son proxecto de Historiadora calo …). Espero de todo corazón que comprendades por un intre o que significa a vangarda de principios de século. Recordade a guerra tan atroz que se viviu ( I Guerra Mundial), nos xa vimos dúas pero daquela a Gran Guerra foi todo un golpe para a humanidade que no seu correr polos tempos do progreso viu como tódolos seus avances parecían ser máquinas coas que autodestruirse. Lembrade tamén a neutralidade de Suiza, onde nacerá o Dada, no famoso cabaret Volter … O surrealismo bebe do Dada, pero en que medida e en que xeito aínda o estou por descubrir, de momento, prefiro comezar polo surrealismo, máis sinxelo de entender que a contradicción do Dadaismo puro …
Consideraciones generales: imaginación, libertad y locura[...] Pero no se llega muy lejos a lo largo de este camino; y no se trata solamente de una cuestión de distancia. Las amenazas se acumulan, se cede, se necuncia a una parte del terreno que se debía conquistar. Aquella imaginación que no reconocía límite alguno, ya no puede ejercerse sino dentro de los límites fijados por las leyes de un utilitarismo convencional; la imaginación no puede cumplir por mucho tiempo esta función subordinada, y cuando alzanza aproximadamente la edad de 20 años, prefiere por lo general, abandonar al hombre a su destino de tienieblas [...] Amada imaginación, lo que más amo de ti es que jamás perdonas.
Unicamente la palabra libertad tiene poder de exaltarme. Me parece justo y bueno mantener indefinidamente este viejo fanatismo humano.[...] Pese a tantas y tantas desgracias como hemos heredado, es preciso reconocer que se nos ha legado una libertad espiritual suma. A nosotros corresponde utlizarla sabiamente. Reducir la imaginación a la esclavitud [...] es despojar a cuanto uno encuentra en lo más hondo de sí mismo del derecho a la suprema justicia.Queda la locura [...], estoy dispuesto a reconocer que los locos son en cierta medida, víctimas de la imaginación [...] No será el miedo a la locura lo que nos obligue a bajar la bandera de la imaginación.
sobre la novela: la descripción¿Y las descripciones? En cuanto a la vaciedad, nada hay que se les pueda comparar; no son más que superposiciones de imágnes de catálogo, de las que el autor se sirve sin limitación alguna, y aprovecha la ocasión para poner bajo mi vista sus tarjetas postales, buscando que justamente con él fije mi atención en los lugares comunes que me ofrece. [...] Quiero que la gente se calle tan pronto como deje de sentir y quede bien claro que no ataco la falta de originalidad por la falta de originalidad. Me he limitado a decir que no dejo constancia de los momentos nulos de mi vida, y que me parece indigno que haya hombres que expresen los momentos que a su juicio son nulos. ***( refirese aquí a un pragrafo de Crime e Castigo no que Dovstoievsky describe unha habitación un tanto insulsa ela e a mesma descripción. Omito o texto por brevidade) ….
Ata aquí o xusto para que vos pique o becho da curiosidade. O Manifesto surrealista é bastante longo. Recomendovos o Futurista e o Dadaista, o primeiro por misoxeno e o segundo por divertido …

No hay comentarios: